با گرم‌تر شدن جهان، میلیون‌ها کارگر با چالش استرس گرمایی و کاهش بهره‌وری مواجه می‌شوند

اروپا در تابستان 2022 تحت تأثیر   امواج گرمای تنبیهی قرار گرفت ، آتش‌سوزی‌ها، خشکسالی‌ها و مرگ‌ومیرها آنچه را که بسیاری در سراسر جهان از قبل می‌دانند برجسته می‌کنند: تغییرات شدید آب و هوا می‌تواند پیامدهای ویرانگر و دنیای واقعی داشته باشد.

وقتی صحبت از دما در ماه های گرمتر می شود، به نظر می رسد جهت سفر یک طرفه است.

اداره هواشناسی بریتانیا پیش‌بینی می‌کند که تابستان‌های این کشور تا سال 2070 بین 1 تا 6 درجه سانتی‌گراد گرم‌تر و تا 60 درصد خشک‌تر خواهد بود. این می افزاید که امواج گرمای جهانی مرتبط با تغییرات آب و هوایی احتمالاً افزایش می یابد. همین هفته اعلام شد که ماه گذشته گرم ترین ماه ژوئن در تاریخ بریتانیا بوده است .

تصویر کلی چالش برانگیز است. در ماه مه 2023، سازمان جهانی هواشناسی گفت : «به احتمال 98 درصد حداقل یکی از پنج سال آینده، و در کل دوره پنج ساله، گرم ترین دمای ثبت شده خواهد بود».

پیامدهای یک سیاره گرمتر چند وجهی خواهد بود و میلیاردها نفر را تحت تأثیر قرار می دهد - و دنیای کار نیز از این قاعده مستثنی نیست.

گزارش اخیر مؤسسه مهندسین مکانیک (IMechE) نشان می دهد که چگونه کارمندان می توانند با افزایش دما تحت تأثیر قرار گیرند.

این تحلیل می‌گوید: «آسایش حرارتی در یک محل کار بسیار مهم است و اگر به آن دست یابیم، روحیه، بهره‌وری، سلامت و ایمنی همگی بدتر می‌شوند.»

به گفته دست اندرکاران تولید این گزارش، محیط های کاری گرمتر می تواند در واقع سناریوهای بسیار چالش برانگیزی ایجاد کند.

تیم فاکس، نویسنده اصلی آن، به سی‌ان‌بی‌سی گفت: «مجموعه‌ای از چیزها وجود دارد، علاوه بر این که افراد خسته و فرسوده می‌شوند و نمی‌توانند روی کارهای صنعتی که می‌خواهند انجام دهند تمرکز کنند».

این شامل «افزایش پتانسیل تصادفات است، زیرا تفکر شناختی افراد به اندازه معمول تیز نیست».

فاکس گفت که مسائل مربوط به بهره وری در مورد تجهیزات، تاسیسات و ساختمان ها نیز صدق می کند. گرمای بیش از حد در نهایت منجر به کاهش بهره‌وری اقتصادی می‌شود و بر اقتصاد ملی و بین‌المللی تأثیر می‌گذارد.»   

فاکس و همکارانش در برجسته کردن مشکلات دنیای داغ‌تر تنها نیستند.

در سال 2019، سازمان بین‌المللی کار گزارشی منتشر کرد که حاوی جزئیاتی نگران‌کننده بود. 

آژانس سازمان ملل گفت: ”خسارات اقتصادی ناشی از استرس گرمایی در محل کار در سال 1995 280 میلیارد دلار برآورد شد.”

پیش بینی می شود این رقم در سال 2030 به 2400 میلیارد دلار افزایش یابد و تأثیر تنش گرمایی در کشورهای با درآمد متوسط ​​پایین و کم درآمد بیشتر باشد.

گزارش ILO همچنین نشان می دهد که کدام بخش ها احتمالاً بیشترین بار افزایش متوسط ​​دما را متحمل خواهند شد.

آن‌ها که در بخش ساختمان‌سازی و کشاورزی کار می‌کنند، «انتظار می‌رود که بدترین آسیب را ببینند و به ترتیب 60 درصد و 19 درصد از ساعات کاری از دست رفته به دلیل استرس گرمایی در سال 2030 را به خود اختصاص دهند».

استرس گرمایی یک موضوع جدی است. ILO آن را  به عنوان ”گرمای دریافتی بیش از آنچه بدن می تواند بدون آسیب فیزیولوژیکی تحمل کند” توصیف می کند.

سایر مشاغل در فضای باز نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند. فاکس در مصاحبه خود با CNBC، چالش های بالقوه ای را که کارگران در پالایشگاه های نفت، کارخانه های گاز و صنایع شیمیایی با آن مواجه هستند، برجسته کرد.

او گفت که همه نقش‌های فوق شامل «فعالیت‌های خارجی بسیار زیاد» است و کارگران نیز به دلیل ماهیت شغلی خود نیاز به پوشیدن تجهیزات حفاظت شخصی یا PPE دارند.

فاکس گفت: ”این لباس می تواند بسیار دست و پا گیر باشد ... و پوشیدن آن بسیار گرم است، حتی در شرایط سرد.”

این به نوبه خود باعث می شود کارمندان ”به ویژه در معرض خطر یا آسیب پذیر ... این نوع شرایط باشند.”

کارخانه ها یکی دیگر از زمینه های نگرانی است. فاکس خاطرنشان کرد که ساختمان‌هایی از این نوع به‌ویژه با در نظر گرفتن ورود گرما - به ویژه ورود گرمای شدید - طراحی نشده‌اند.

او گفت: «آنها مملو از تجهیزاتی هستند که گرمای زیادی تولید می‌کنند، و برای کارخانه‌ها، ساختمان‌ها، ساختمان‌های انبار بزرگ، بسیار دشوار است که به طور غیرفعال خود را خنک کنند.

او افزود که تهویه مطبوع در ادارات رایج است، اما همه جا اینطور نیست.

فاکس خاطرنشان کرد که ساختمان‌های اداری در کشورهای دارای آب و هوای معتدل، مانند بریتانیا، «می‌توانند کاملاً گرم شوند» زیرا تهویه هوای زیادی نصب نشده است.

وضعیت کلی وخیم به نظر می رسد. برای بسیاری، آمادگی و سازگاری بسیار مهم خواهد بود.

IMechE می‌گوید که این شامل «تغییراتی در طراحی ساختمان‌ها، زیرساخت‌ها و سایر دارایی‌ها و سیستم‌های فیزیکی است، هم با توجه به آن‌هایی که در حال حاضر وجود داشته‌اند و هم آن‌هایی که هنوز ساخته یا ساخته نشده‌اند، و همچنین کار، آموزشی، اوقات فراغت. و سایر فعالیت هایی که انسان ها انجام می دهند.»

در بیانیه ای که در کنار گزارش خود در ماه آوریل منتشر شد، این سازمان گفت که همچنین خواستار به روز رسانی فوری ”راهنمای مربوط به تأثیرات گرما بر نیروی کار” است تا شرکت ها بتوانند برنامه هایی ارائه دهند و تغییراتی را در محیط های کاری خود اعمال کنند.

در آن زمان، لورا کنت، مشاور امور عمومی و سیاستگذاری IMechE، به چالش هایی که مقامات با آن روبرو هستند اشاره کرد.

او گفت: ”ما تصدیق می کنیم که به دلیل تفاوت بین صنایع در هر دو شرایط کاری، PPE مورد نیاز و حجم کار، تعیین یک حد قابل توجه دمای بالا برای اداره ایمنی و بهداشت دشوار است.”

با این حال، دستورالعمل HSE باید برای حمایت از بخش ها و صنعت در توسعه استراتژی های مناسب به روز شود.

HSE به درخواست CNBC برای اظهار نظر قبل از انتشار این داستان پاسخ نداد.

در سایر نقاط جهان، برنامه هایی برای ممنوعیت کار در زمانی که هوا خیلی گرم است در حال انجام است.

به عنوان مثال، در ماه مه، وزیر کار و اقتصاد اجتماعی اسپانیا، یولاندا دیاز، در توییتی اعلام کرد که انجام «برخی مشاغل در ساعات روشنایی روز» در دمای شدید ممنوع است.

دیاز در گفتگو با خبرنگاران گفت چنین ممنوعیت هایی زمانی اعمال می شود که AEMET، آژانس دولتی هواشناسی، هشدارهای هواشناسی قرمز یا نارنجی را صادر کند.

رویترز به نقل از وزارت کار اسپانیا گفت که این اقدام بر نقش‌های بخش‌هایی مانند کشاورزی و نظافت خیابان‌ها تأثیر می‌گذارد. به گزارش رویترز، در تابستان سال 2022 یک رفتگر خیابانی در مادرید بر اثر گرمازدگی جان خود را از دست داد.

اتحادیه های کارگری نیز صدای خود را در مورد کار در شرایط سخت به گوش می رسند.

اتحاد اتحادیه را در نظر بگیرید که در بریتانیا و ایرلند حضور دارد. مجموعه ای از توصیه های ارائه شده توسط نمایندگان بهداشت و ایمنی آن به کارگران و کارفرمایان فهرست شده است.

از جمله بر اهمیت تهویه مناسب برای فضاهای کاری داخلی، تامین پوشش برای کارگرانی که در معرض نور مستقیم خورشید هستند و توقف کار در شرایط شدید تاکید می کند.

در میان طیف گسترده ای از اقدامات، فاکس بر اهمیت طراحی سات تبلیغات در ایجاد محیط های کاری امن و راحت در مواجهه با هوای گرمتر تاکید کرد.

او گفت که باید یک رویکرد کاملاً جدید برای سرمایش وجود داشته باشد که متکی به استفاده از تهویه مطبوع نباشد که ردپای زیست محیطی قابل توجهی دارد.

فاکس گفت: ”ما باید ... راه حل های سنتی تر تهویه طبیعی، استفاده از سایه، حیاط های داخلی را بررسی کنیم.”

او خاطرنشان کرد که برای آماده شدن برای آینده می توان کارهای بسیار زیادی انجام داد. افزایش آگاهی کلید خواهد بود. او گفت: «در بسیاری از موارد، صنایع و نیروی کار از نزدیک بودن این چالش آگاه نیستند و برای آن آماده نمی شوند.

علاوه بر آن، شناسایی اولویت ها در تحقیق و توسعه و به روز رسانی روش ها و رویکردهای مهندسی مورد نیاز است.

فاکس هشدار داد، اگر کاری انجام نشود، «در سال‌ها و دهه‌های آینده، تأثیر اقتصادی امواج گرمای شدیدتر و فقط افزایش کلی دمای فصلی محیط افزایش خواهد یافت».