صحبت های زیادی در مورد پتانسیل هیدروژن وجود دارد. اما هزینه های حمل و نقل یک چالش بزرگ است

در چند سال گذشته سروصدای هیدروژن به طور فزاینده‌ای بلند شده است – بسیاری آن را ابزاری مهم در کاهش ردپای محیطی صنایع سنگین و کمک به اقتصادها برای رسیدن به اهداف خالص صفر می‌دانند.

بخش هیدروژن سبز، که بر تولید آن با استفاده از منابع تجدیدپذیر انرژی مانند باد و خورشید متمرکز شده است، توجه خاصی را به خود جلب کرده است و از برخی حامیان برجسته برخوردار است.

آنها عبارتند از اولاف شولز، صدراعظم آلمان، که در سال 2022 آن را ”یکی از مهم ترین فناوری ها برای جهانی خنثی از آب و هوا” و ”کلید کربن زدایی اقتصادهای ما” نامید.

در دنیای تجارت، شرکت های چند ملیتی از Iberdrolaبه زیمنس انرژیهمچنین به دنبال ساخت نمایشنامه در هیدروژن سبز هستند.  

اما در حالی که هیجان زیادی در مورد پتانسیل هیدروژن وجود دارد - آژانس بین المللی انرژی آن را به عنوان یک ”حامل انرژی همه کاره” توصیف می کند - چالش های بدون شک نیز وجود دارد.

برای شروع، اکثریت قریب به اتفاق تولید هیدروژن هنوز بر اساس سوخت‌های فسیلی است، نه انرژی‌های تجدیدپذیر - واقعیتی که به وضوح با اهداف خالص صفر در تضاد است.

و هنگامی که به طور خاص به هیدروژن سبز می رسد، هزینه های تولید یک مسئله مهم است و باید در سال های آینده کاهش یابد.

انتقال هیدروژن از سایت‌های تولید به کاربران یکی دیگر از عوامل مهم دیگری است که باید در نظر گرفته شود.

موری داگلاس، رئیس تحقیقات هیدروژن در Wood Mackenzie، طی مصاحبه ای به CNBC گفت: «هیدروژن برای جابجایی بسیار گران است.

او افزود: «حرکت از گاز طبیعی دشوارتر است... از نظر فنی، مهندسی... سخت تر است».

داگلاس در برجسته کردن برخی از موانع در انتقال هیدروژن تنها نیست.

به عنوان مثال، وزارت انرژی ایالات متحده به چالش‌های کلیدی اشاره می‌کند «شامل کاهش هزینه، افزایش بهره‌وری انرژی، حفظ خلوص هیدروژن و به حداقل رساندن نشت هیدروژن».

DOE اضافه می کند که تحقیقات بیشتری برای ”تجزیه و تحلیل مبادلات بین گزینه های تولید هیدروژن و گزینه های تحویل هیدروژن زمانی که با هم به عنوان یک سیستم در نظر گرفته شوند” مورد نیاز است.

در رابطه با لجستیک اطراف هیدروژن سبز به ویژه، یکی از مناطقی که نیاز به توجه دارد، محل تأسیسات تولید است.  

اغلب، اینها برای مناطقی که منابع انرژی تجدیدپذیر فراوان هستند - مانند استرالیا، شمال آفریقا و خاورمیانه - در نظر گرفته می شوند، اما مایل ها دورتر از جایی که واقعاً هیدروژن استفاده می شود.

داگلاس Wood Mackenzie به گزینه های حمل و نقل اشاره کرد که در مورد افق سرمایه گذاری برای 10 سال آینده فکر می کرد.

او گفت: «بدیهی است که می‌توانید آن را لوله کنید، سایت تبلیغات اما احتمالاً به یک خط لوله اختصاصی نیاز دارید،» و اشاره کرد که این احتمالاً باید یک ساخت جدید و نزدیک به کاربران نهایی باشد.

او گفت تنها گزینه واقعی دیگر در این افق سرمایه گذاری مربوط به صادرات هیدروژن به عنوان آمونیاک است.

او گفت: ”شما هیدروژن، هیدروژن سبز را تولید می کنید و سپس آن را با نیتروژن به آمونیاک سنتز می کنید.”

داگلاس خاطرنشان کرد: حمل و نقل آمونیاک یک فناوری و صنعت بسیار تثبیت شده بود - در حال حاضر تعداد زیادی پورت دریافت وجود دارد.

سپس این آمونیاک می تواند مستقیماً به مصرف کنندگان نهایی مانند تولیدکنندگان کود فروخته شود.

یک گزینه جایگزین، «شکستن آمونیاک دوباره به هیدروژن» است، اگرچه این کار بدون مشکلات خاص خود نخواهد بود.

داگلاس گفت: ”به محض اینکه شروع به ”ترک” مجدد در استفاده از هیدروژن می کنید، شروع به متحمل برخی ... تلفات انرژی بسیار بزرگ می کنید.   

در بیانیه ای که برای CNBC ارسال شد، جورگو چاتزیمارکاکیس، مدیر عامل انجمن صنعتی هیدروژن اروپا، نسبت به چشم انداز هیدروژن سبز خوش بین بود.

او قبل از تأکید بر اهمیت داشتن «یک سیستم تحویل کارآمد» گفت: «به یک کالای جهانی تبدیل خواهد شد».

********zimarkakis همچنین بر نیاز به یک برنامه صدور گواهینامه تاکید کرد، زیرا ”هیدروژن سبز باید ثابت کند که از انرژی های تجدید پذیر تامین می شود.”

علیرغم برخی موانع آشکارا بزرگ، مشارکت ها و برنامه های مربوط به تامین و توزیع هیدروژن سبز در حال شکل گیری هستند.

برای مثال، در اوایل سال جاری، Greenergy و Octopus Hydrogen - که دومی بخشی از گروه انرژی Octopus است - اعلام کردند که یک ”مشارکت تحویل هیدروژن سبز” را آغاز کرده اند.

در جای دیگر، شرکت آلمانی Enertrag می گوید که از سال 2021 ”یک تانکر و تریلر حمل و نقل برای تحویل مقادیر زیادی هیدروژن سبز به مشتریان” راه اندازی کرده است.

و در سال 2022، شرکت انرژی Cepsa که مقر آن در مادرید است، گفت که با بندر روتردام برای توسعه ”اولین کریدور سبز هیدروژنی بین جنوب و شمال اروپا” همکاری خواهد کرد.

اگرچه فناوری و دانش برای تولید و تحویل هیدروژن وجود دارد، اما یک نقطه گیر باقی مانده است.

داگلاس وود مکنزی گفت: «صنعت می‌داند که چگونه هیدروژن را حمل کند.

داگلاس در توضیح دیدگاه خود گفت که کاهش هزینه های تولید امری کلیدی است. هرچه این میزان کمتر باشد، هزینه های حمل و نقل قابل کنترل تر می شود.

او افزود: ”من مطمئن نیستم که آیا نوعی فناوری جادویی... کاهش هزینه وجود دارد که به سمت حمل و نقل معادله بیاید.”

او گفت: ”ما به طور ناگهانی ... ماده ای بهتر برای انتقال هیدروژن پیدا نمی کنیم.”

او در ادامه افزود: «اگر آن را مایع می‌کنید، باید آن را بسیار سرد کنید، و این فقط گران است». اگر شما آن را به آمونیاک تبدیل می کنید، هزینه ای در آن وجود دارد، و سپس یکسری چالش ها در مورد سمیت وجود دارد.

او در پایان گفت: «آنها می دانند چگونه همه این کارها را انجام دهند. ″هنوز فقط به قیمت پایین می آید.”